جمله شناسی (نحو) در زبان آلمانی بخش دوم

 

جمله ربط می‌تواند همچنین با حرف ربط «trotzdem» (با این حال) شروع شود و در اینصورت جمله بصورت معکوس تشکیل می‌شود (گزاره، فاعل و اجزای دیگر جمله).

Es regnet sehr stark, trotzdem gehen wir mit dem Hund spazieren.
Ich habe die Mieter schon mehrmals auf diese Probleme hingewiesen, trotzdem hat sich bisher leider gar nichts geändert.

 

جمله‌های تصدیقی با „deshalb”

حرف ربط "deshalb" (به این دلیل) اشاره به دنباله دارد. حرف ربط نیاز به معکوس دارد (مسند+ فعل+ دیگر بخش‌های جمله).

Ich bin sehr krank, deshalb bleibe heute zu Hause.
Sie hatten weniger zu tun, deshalb hatten sie bestimmt weniger Stress.

 

جمله‌های پایانی با ”um…zu” و „damit”

جمله‌های پایانی در برابر سوال برای چه؟ و به چه هدف؟ استفاده می‌شوند.

وقتی که فاعل‌ها در هر دو جمله یکی باشند، جمله اصلی با حرف ربط «um» بکار می‌رود و سپس دیگر اجزای جمله و در انت‌ها حرف ربط «zu» همراه با مصدر می‌آید.

Ich lerne fleißig Deutsch. Ich will in Deutschland studieren.

ich = ich

Ich lerne fleißig Deutsch, um in Deutschland zu studieren.
Zwei Škoda-Automechaniker fahren in ein einsames, österreichisches Alpendorf, um Ski zu fahren.

در جملات um... zu فعل معین «wollen» بکار نمی‌رود.

Laura sieht sich oft Filme an. Sie will mit den Freunden darüber reden. → Laura sieht sich oft Filme an, um will mit den Freunden darüber zu reden.

وقتی که فاعل‌ها در هر دو جمله یکی نباشد، جمله اصلی توسط حرف ربط «damit» بکار می‌رود. جمله فرعی شامل (فاعل، اجزای دیگر جمله و در پایان گزاره می‌آید.)

Ich lerne fleißig Deutsch. Mein Chef soll zufrieden sein.

ich ≠ mein Chef

Ich lerne fleißig Deutsch, damit mein Chef zufrieden ist.

جمله‌های نسبی

جملات نسبی اسمی را توصیف می‌کند که به جمله اصلی نزدیک‌تر است. در ابتدای جمله نسبی ضمیر می‌آید. آن‌ها ساختار مشخصی مانند حرف تعریف‌های معین دارند (به حز Dat جمع). بعد از ضمایر نسبی جمله فرعی که شامل (فاعل، اجزای دیگر جمله و درپایان گزاره).

ضمایر نسبی

 

maskulin

feminina

neutral

Plural

Nominativ (wer? was?)

der

die

das

die

Dativ (wem?)

dem

der

dem

denen

Akkusativ (wen? was?)

den

die

das

die

تعداد و جنسیت ضمایر نسبی توسط اسم در جمله اصلی و حالت فعل در جمله فرعی تعیین می‌شود.

ضمایر نسبی می‌توانند با حروف اضافه به جمله اصلی وصل شوند، همانند فعل در جمله فرعی.

جملات نسبی می‌توانند (با کاما) به جمله اصلی وصل شوند.

Das ist das Mädchen, das ich gut kenne.
Dafür ist der Mieter in der Wohnung Nr. 4 verantwortlich, der auch gestern wieder seinen Kampfhund ohne Beißkorb und Leine frei im Haus herumlaufen ließ.
Die Nachbarn, denen ich Geld geliehen habe, sind sehr nett.
Weiters möchte ich Sie darauf aufmerksam machen, dass die Frau, die in der Wohnung Nr. 7 wohnt, in der Früh beim Duschen regelmäßig laut und falsch singt.
Die Straßenbahn, auf die ich warte, kommt endlich.

جمله‌های زمانی

بعد از حروف ربط زمانی جمله بصورت (فاعل، دیگر اجزای جمله و در انت‌ها گزاره) می‌آید.

حرف ربط «als» - «wenn»

حرف ربط «wenn» رویدادی در زمان حال و آینده و تکرار آن را در زمان گذشته بیان می‌کند.
(تکرار می‌تواند با قید‌هایی مانند «immer» - «jedesmal» همراه باشد.

Wenn er mich besucht, bringt er immer eine Flasche Wein mit.
Wenn er mich besuchte, brachte er immer eine Flasche Wein mit.
Immer wenn in ihrem Leben etwas Besonderes passiert ist, hat sie ein Buch geschrieben.

حرف ربط «Als» رویدادی که یکبار در گذشته اتفاق افتاده است را بیان می‌کند

Als ich den Brief gelesen habe, habe ich mich an die Ferien erinnert.
Als ich Kind war, las ich sehr gern Märchen.
Als sie 16 war, wollte sie groß sein und siegen.

 

گذشته

در حال حاضر، آینده

یک بار

als

wenn

چندبار

wenn

wenn

حرف ربط «bevor»

Bevor ich zu Abend esse, mache ich noch Ordnung in der Küche.
Bevor sie ihren dritten Mann geheiratet hat, war ihre Autobiographie schon fertig.

حرف ربط «seit» / «seitdem»

Seitdem ich sie kennen gelernt habe, geht es mir viel besser.
Seitdem ich dieses Lied singe, kommt die Knef in meine Träume.

حرف ربط «bis»

Wir bleiben hier, bis eure Eltern kommen.

حرف ربط «während»

Während in Europa noch Krieg herrschte, drehte sie bereits die ersten Filme.

جمله‌های مصدری

مصدر زبان آلمانی همیشه در انتهای جمله می‌آید

حرف zu قبل از مصدر می‌آید و این حرف هیچگونه معنایی ندارد.

مصدر بدون حرف zu

  • فعال کمکی مودال

Ich kann sehr gut schwimmen.
Können Sie mich bitte beraten?

  • وجه شرطی بعد از würde

Ich würde gern nach Australien reisen.

  • زمان آینده یک

In 20 Jahren werden die Menschen auf dem Mond leben.

  • بعد از فعل حرکتی

Wir gehen schwimmen.
Wann kommst du essen?

  • بعد از افعال ادراکی

Ich sehe die Kinder spielen.
Ich höre die Nachbarin singen.

  • بعد از افعال یاد گرفتن، یاد دادن، کمک کردن

Wir lernen Deutsch sprechen.
Ich helfe dir die Hausaufgaben machen.

  • بعد از فعل اجازه دادن

Ich lasse das Fahrrad reparieren.

در موارد دیگر حرف zu قبل از پایان جمله می‌آید

Es fängt an zu regnen.
Hör auf zu rauchen.
Ich habe vor, ein Konto zu eröffnen.
Ich bitte Sie, hier noch zu unterschreiben.

ساختار zu قبل از مصدر

  • (es ist) وجودداشتن + صفت

Es ist gesund viel Obst zu essen.

  • فعل داشتن + اسم‌ها

Ich habe jetzt keine Zeit mit dir zu sprechen.
Wir haben die Absicht, die Sache noch einmal zu besprechen.

بین جمله اصلی و شکل مصدر یک کاما قرار می‌گیرد

 

/ 0 نظر / 28 بازدید